Hou toch op 1
maandag, 15 augustus 2011 17:34

Laatst hoorde ik weer een adviseur: ‘Laten we een community maken voor die doelgroep’.  En ook de klant die zichzelf voor de gek houdt: ’Cool, goed idee. Welke techniek gebruiken we?’ En voor de rest van het project vraagt er geen hond meer naar de kenmerken of de uitgangspunten.
Hou toch op met de eerste de beste doelgroep tot community te willen verheffen. Er is veel grof misbruik van de term.
Het klink stoer, dat begrijp ik. Mijn oerinspiratiebronnen zoals Amy Joe Kim (auteur 'Community building on the web') roepen allen in koor: Een community is een gemeenschap en is dat pas als een groep mensen zich verenigt om elkaar beter te leren kennen vanuit een bepaald doel of een activiteit. En als je elkaar niet leert kennen is het geen gemeenschap maar een losse verzameling mensen volgens een bepaald kenmerk. Een fanclub van iets of iemand is nog geen community. De ANWB-leden vormen geen community. Jongeren die Red Bull drinken ook niet. Kun je een community top-down 'engineeren'?  Negen van de tien communities die ook echt ‘werken’ kwamen niet tot stand door deze op de marketingafdeling in elkaar te sleutelen. Je kunt voorwaarden scheppen en verleiden, maar de rest moet ‘bottom up’ groeien. Er zijn gemeenschappelijke belangen nodig. Ieders belang. Omzet willen maken is dat niet.

Meer community goeroes over de basics van communities vind je hier. Een 20 min. samenvatting van een productie van Submarine uit 2001. Hosted by CT-Design.

 
Geëikel
maandag, 15 augustus 2011 17:33



Soms kan de uitvoering dicht op de briefing liggen. Vooral als de klant proposities als 'zorg goed voor jouw milieu' en dergelijke niet ziet zitten.

 
Zin-neming
maandag, 15 augustus 2011 17:33

Het kan zeker ook aan mij liggen, maar ik hoor uit de mond van marketing- en communicatiemensen steeds vaker de verzuchting komen dat ze ‘eigenlijk liever een baan zouden willen hebben waarin ze iets zinvollers zouden willen doen’. Wat dit dan is, blijft meestal steken in begrippen als ‘iets voor mensen’, ‘meer zingevend’ of ‘iets voor een goed doel’.
‘Is wat je nu doet niet zinvol genoeg dan?’ is dan soms mijn vraag.
Kennelijk is het werken voor een bedrijf dat fast-moving-goods maakt dat niet. Of werken bij een verzekeraar. Ook werken bij een organisatie die ouderen of jongeren als specialisatie heeft geeft blijkbaar te weinig genoegdoening.
In mijn ervaring is het werken bij of voor een goed doel niet altijd een onverdeeld genoegen. Ik merk daar vaak veel strijd en woede (misschien door het onrecht m.b.t. de ‘cause’, zoals mishandeling of armoede). Dat geeft mensen wel drive, maar kan ook verblinden en creativiteit buiten de deur houden. In veel gevallen zijn de mensen ook geen top-professionals. En niet te vergeten de politieke sfeer, die vaak ruim baan krijgt omdat de focus op marktgerichtheid en resultaat er ontbreekt. De veldwerkers tegen de fondsenwervers bijvoorbeeld…
Los daarvan is in feite elke bijdrage die je als mens levert van belang. Wat je ook doet. Hoe groot- of kleinschalig dan ook. Je hoeft niet de hele wereld te redden. Dat dacht mijn generatie in de jaren ’70 nog wel.
De discussie zou volgens mij niet zozeer moeten gaan om de baan, maar om je oordeel erover.
En natuurlijk over waar dat oordeel vandaan komt. Dat zou je eerst helder moeten hebben voor je gaat solliciteren. Wat is de rol van je vrienden of de media op je mening? Hoe toets je die aan die van jou? Is er wel binnen je werk genoeg afwisseling? Heb je werkelijk een echt contact met je collega’s? Nee? Aan wie ligt dat? Wat heb je daaraan geprobeerd te doen? Wat doet je bedrijf nu aan maatschappelijke betrokkenheid? Kun je daar meer aan bijdragen of toevoegen? En heb je wel genoeg contact met jezelf, wat zegt je hart? Welke thema’s houden je nu ‘deep down’ bezig? Is het voorzien in je levensonderhoud te combineren met je diepere drijfveren? Onderzoek al die oordelen, er zijn veel wegen, bijvoorbeeld via de vier vragen van Byron Katie. Of ga meer kansgericht aan het werk (oplossingsgericht of solution focus heet het ook wel - vergroot de problemen niet uit, maar kijk naar situaties waarin het probleem zich niet of minder hevig voordeed. Hoe kon dat zo gebeuren?).
Je kunt best zweven met je voeten op aarde.

 
Patroonherkenning
maandag, 15 augustus 2011 17:32

Een idee met verstrekkende aanloop én gevolgen. Daarom wellicht klein beginnen...Gewoon uitproberen.  'It's better to beg for forgiveness than to ask for permission'.

 
de koffiehoek
maandag, 15 augustus 2011 17:30

De interne strijd bij de Volkskrant lijkt de vreselijkste vormen te hebben aangenomen. Het begon vorig voorjaar nog vredig. De hoofdredactie tegen de vormgever: ‘Maar Viktor, dit is vragen om wrijving, met dat formaat’. Viktor: ‘We verrassen hiermee de vrienden op de Basisweg. Die hebben nog nooit zo’n grote chocoladeletter gebruikt. Geintje, Vincent…’ Vincent: ‘maar waar is de visie achter die letter?’ Viktor, verbouwereerd door die vraag: ‘alles wat jij in je beleidsverhaal hebt vermeld - het moet vrolijker, vastberaden, verrassend, enzo. Toen dacht ik die ene letter wordt het symbool van verandering. Denk eens aan het verbale vermogen: op de voorpagina van het vervolgkatern van de Volkskrant. Verder kun jíj in je verhaal vast niet gaan!’ Vincent: ‘Waar waarom moet hij dan zo verwarrende vorm krijgen, zoveel verkeerde reacties veroorzaken? De ene keer meedoen in het onderwerp van de foto - een voorgevel volgen bijvoorbeeld, de andere keer als een vuistbijl er vierkant doorheen. Soms is het zelfs vaag wat nou de letter is en wat de foto. Vivian de fotograaf belde me volledig verdrietig op. Ze had ver tot in de nacht zitten werken aan details die volledig verdwenen zijn’. Inmiddels lijken we niet veel verder. De koffiehoek doet verslag. Vincent: ‘Vosmar van de uitgeverij heeft vrijdag verordonneerd dat er niemand naar zijn vakantieadres verdwijnt. Vaste lezers verdwijnen. De verstandhouding is verdwenen. Vormgevers gaan op de vuist met verkoop. Die vergadering wordt vast vreselijk. Niks vrolijkheid, volks, verantwoording nemen, vastberaden, vrijplaats, verregaand of wat dan ook… eerder verschrikkelijk verstorend en voorspelbaar vervlakkend. Ik volg het niet meer hoor…’

 
<< Start < Vorige 1 2 3 4 5 6 Volgende > Einde >>

Pagina 6 van 6