Visies en concepten komen van rechts

Sinds Descartes heeft de analyse gezegevierd. We zijn in die 400 jaar zeer bedreven geraakt in het uiteenrafelen van de werkelijkheid. Door losse begrippen en indelingen hebben we geprobeerd de wereld te begrijpen. We hebben de klok uit elkaar gehaald en we weten niet meer hoe laat het is... Alle betekenis van het geheel is er uit geanalyseerd. Objectief, afstandelijk, klinisch. Maar als je vraagt 'waar sta je voor, wat is je opvatting, je mening, je standpunt?' dan komt er meestal geen bevlogen antwoord. En juist die passie, die energie, die missen we node.
Visies en concepten komen van rechts en hebben dus wat mij betreft voorrang. Ze houden het geheel intact. Er wordt wel gekozen, maar nu niet door een selectie van losse onderdelen, maar door invalshoeken, lichtbundels op dat geheel. Bovendien biedt een visie weer aansluiting tot concepten. Bijvoorbeeld a concept that drives the business.
 
 

 

We hebben zowel de analyse als de blik op het geheel nodig. Vooral visies en concepten moeten we inzetten om te overleven in complexe en veranderlijke situaties.
 
Het verschil tussen visies en concepten
 
Er is geen algemeen aanvaarde definitie van visies, noch over die van concepten. 
Mijn opvatting is dat visies meerdere dimensies van een kijk op iets geven, vaak is dat iets een groter geheel of een hogere abstractie.
Als ik bijvoorbeeld aan iemand vraag 'wat is je visie op de toekomst?' dan is het pas echt een visie in mijn ogen als het diverse aspecten of invalshoeken van 'zijn/haar' toekomst bevat.
Een concept is meer een denkbeeld - een beeld in het denken. Meestal eendimensioneel, d.w.z. één invalshoek of inzicht betreffend.
Vanuit de visie gezien zou je een concept een poëtische verdichting van een visie kunnen noemen. Een visie teruggebracht tot een eenvoudige, herkenbare essentie.
Een concept is meestal ook concreter dan een visie.
 
Je kunt een spectrum van concreet naar abstract en weer terug schetsen. Ofwel van vorm naar inhoud.
Visie is hierbij de hoogste, meest abstracte variant: een inspirerende, drijvende gedachte achter een systeem (een merk, een vereniging, een organisatie). 
Uitgelegd aan de hand van het inmiddels overbekende Apple voorbeeld:
 
 
Dit houdt in dat je van twee kanten kunt werken: je begint met een concreet idee en vraagt vervolgens 'waarom is dit een geschikte vorm?'. Als je drie keer achter elkaar hebt gevraagd 'waarom?' zit bij de kern (concept of visie). Soms moet je mensen daarin begeleiden. Stel dat deze computer een auto zou zijn, hoe ziet die er dan uit? Wat is de overeenkomst?
Of je begint met een abstacte visie, deelvisie of concept en vraag dan hoe kan dit idee vorm krijgen? En hoe nog meer?
 
 
verbinding naar: